غزل هنگام خزان

هنگام خزان هنگام خزان است وصفایی به چمن نیست ایام به کام ِ دل ارباب سـُخـن نیست مرغان چمن بسته لب وسربه گریبان گویی که درین باغ نمودار چمن نیست در خانه ی خود گوشه نشینیم وغریبیم فریاد عزیزان مگراین خانه وطن نیست؟ افسوس نشانی زمی و میکـده نبود دیگراثرازباده ی اندوه شکن نیست چون دست قضا بذرغم افشانده درین خاک محصول به جزخار دراین دشت کهن نیست با سینه ی مجروح پُرازغم نتوان زیست جایی که در اوقدرت فریاد زدن نیست در گوشه ی تنهایی وخاموش(مُـجـرّد) لب بسته چنانم که کلامی به دهن نیست شاعر: شادروان شعبانعلی فرزانه آزاد انتخاب از کتاب غزلسرایان الوند ص 162